Testolon (RAD-140) a psychika: nastrój, sen, lęk

Wśród użytkowników testolonu (RAD-140) rozpowszechnione są opowieści o „przypływie energii”, drażliwości, problemach ze snem i przygnębionym nastroju po odstawieniu. Badań klinicznych nad efektami psychicznymi tego związku nie prowadzono, dlatego redakcja zebrała, co wiadomo o wpływie androgenów na mózg, jakie dane dotyczą właśnie RAD-140 i gdzie kończy się nauka, a zaczynają domysły.

Androgeny i mózg: podstawowe mechanizmy

Receptory androgenowe są obecne w wielu obszarach mózgu, w tym w podwzgórzu, ciele migdałowatym i hipokampie — strukturach odpowiedzialnych za motywację, reakcje emocjonalne, stres i pamięć. Testosteron wpływa na te obszary zarówno bezpośrednio przez receptor androgenowy, jak i po przekształceniu w estradiol, który działa przez receptory estrogenowe mózgu.

Ten szczegół jest ważny dla SARM. RAD-140, jak i inne niesteroidowe modulatory, nie aromatyzuje się do estradiolu. Zatem „gałąź estrogenowa” wpływu na mózg przy przyjmowaniu SARM nie jest wzmacniana, a przy tłumieniu własnego testosteronu — przeciwnie, może się osłabiać. Skutki takiego zaburzenia równowagi dla nastroju u ludzi nie zostały systematycznie zbadane.

Badania z ponadfizjologicznymi dawkami testosteronu pokazują, że reakcja psychiki jest bardzo indywidualna. W klasycznym badaniu Pope'a i współautorów (2000) większość mężczyzn nie miała zauważalnych zmian, ale u niewielkiej części rozwijały się wyraźne objawy hipomaniakalne.

Osobny mechanizm to tłumienie osi podwzgórze-przysadka-gonady. Jeśli egzogenna substancja przerywa wytwarzanie własnego testosteronu, to po jej odstawieniu człowiek na pewien czas znajduje się w stanie hipogonadyzmu, dla którego charakterystyczne są zmęczenie, obniżony nastrój i libido.

Co wiadomo właśnie o RAD-140

Bezpośrednie dane o wpływie RAD-140 na układ nerwowy pochodzą głównie z przedklinicznego badania Jayaramana i współautorów (2014). W kulturze neuronów hipokampa szczura związek zmniejszał obumieranie komórek pod wpływem toksycznym, a u samców szczurów z usuniętymi jądrami — chronił neurony przed uszkodzeniem kwasem kainowym.

Wyniki te są ciekawe z naukowego punktu widzenia, ale dotyczą modelu neurodegeneracji u zwierząt i nie świadczą o wpływie na nastrój, lęk czy funkcje poznawcze zdrowych ludzi. Przenoszenie takich danych na realną praktykę byłoby niepoprawne.

W badaniu klinicznym fazy 1 u kobiet z rakiem piersi (LoRusso et al., 2022) skupiono się na ogólnym bezpieczeństwie. Wskaźników psychiatrycznych specjalnie nie oceniano, a sama populacja — pacjentki onkologiczne z terapią towarzyszącą — bardzo różni się od młodych trenujących osób.

Reszta informacji to samodzielne relacje użytkowników na forach, których nie można zweryfikować: nie wiadomo, co dokładnie było we fiolce, jakie inne substancje przyjmowano i czy efekty nie są wynikiem oczekiwań.

Nastrój i drażliwość

W przypadku sterydów anabolicznych związek z drażliwością, agresywnością i wahaniami nastroju jest opisany w licznych przeglądach, w tym w oświadczeniu naukowym Endocrine Society (Pope et al., 2014). Częstość wyraźnych zaburzeń zależy od dawki, czasu trwania, indywidualnej podatności i używania innych substancji.

Czy efekty te przenoszą się na RAD-140 — nie wiadomo. Logika jest taka: jeśli związek jest wystarczająco aktywny, by wpływać na mięśnie i tłumić hormony, to działa na receptory androgenowe także w innych tkankach, w tym w mózgu. Selektywność wykazana na prostacie szczurów nic nie mówi o mózgu.

W samodzielnych relacjach często opisuje się zwiększoną motywację i „agresywność na treningach” w pierwszych tygodniach. Jednocześnie takich opisów nie da się oddzielić od efektu oczekiwania: osoba, która wierzy w „silny” preparat, jest skłonna interpretować swoje odczucia odpowiednio.

Osoby z istniejącymi zaburzeniami nastroju, chorobą afektywną dwubiegunową czy zwiększoną impulsywnością są prawdopodobnie najbardziej podatne na wszelkie substancje aktywne hormonalnie. Dla nich ryzyko może przeważać nad wszelkimi oczekiwanymi „korzyściami”.

Jeśli przy przyjmowaniu jakiejkolwiek substancji pojawiają się długotrwały przygnębiony nastrój, niekontrolowana złość lub myśli o samookaleczeniu, potrzebna jest natychmiastowa konsultacja z lekarzem.

Sen i lęk

Zaburzenia snu to jedna z najczęstszych skarg w samodzielnych relacjach użytkowników SARM. Mechanizmy mogą być różne: bezpośredni wpływ na układy neuroprzekaźnikowe, zmiany tła hormonalnego, a także połączenie z kofeiną, kompleksami przedtreningowymi i innymi stymulantami, które często przyjmuje się równolegle.

Testosteron i sen są powiązane w obie strony: niedosypianie obniża poziom testosteronu, a ponadfizjologiczne dawki androgenów u niektórych osób pogarszają sen. Dla RAD-140 kontrolowanych badań nad snem nie ma.

Lęk to mniej oczywisty, ale ważny aspekt. Androgeny w szeregu badań na zwierzętach miały działanie anksjolityczne (przeciwlękowe), jednak u ludzi obraz jest niejednoznaczny. Ponadto lęk mogą nasilać tachykardia, podwyższone ciśnienie i sam fakt przyjmowania nielegalnej substancji o nieznanym składzie.

Podstawowe zasady higieny snu — stabilny rytm, ograniczenie kofeiny w drugiej połowie dnia, ciemna chłodna sypialnia — pozostają skuteczne niezależnie od przyczyny. Ale jeśli bezsenność jest uporczywa, to sygnał, by przejrzeć wszystko, co dana osoba przyjmuje, i zgłosić się do lekarza.

Okres po odstawieniu

Najbardziej przewidywalne problemy psychiczne związane z substancjami androgenowymi powstają nie podczas przyjmowania, lecz po nim. Tłumienie własnego testosteronu prowadzi do przejściowego hipogonadyzmu. U byłych użytkowników AAS opisano objawy depresyjne, zmęczenie i obniżenie libido właśnie w tym okresie (Kanayama et al.).

Dla SARM mechanizm jest ten sam: w badaniu LGD-4033 już po trzech tygodniach przyjmowania obniżał się testosteron całkowity. RAD-140 jako silny agonista receptora androgenowego najprawdopodobniej również tłumi oś. Stopień i czas trwania tego efektu u ludzi nie zostały opisane.

• Typowe skargi po odstawieniu: apatia, zmęczenie, obniżony nastrój, pogorszenie libido.
• Czas trwania zależy od cech indywidualnych i długości przyjmowania.
• Samodzielne leczenie innymi preparatami hormonalnymi często pogarsza sytuację.
• Ocena tła hormonalnego przez lekarza to najpewniejsza droga.

Osobno warto wspomnieć o ryzyku zależności psychicznej. Dla AAS opisano zaburzenie, przy którym człowiek kontynuuje przyjmowanie mimo szkody, z obawy przed utratą efektu i złym samopoczuciem po odstawieniu. Czy jest to charakterystyczne dla SARM — nie wiadomo, ale mechanizmy behawioralne są podobne.

Wnioski redakcji

Danych klinicznych o wpływie RAD-140 na psychikę człowieka nie ma; wyniki neuroprotekcyjne uzyskano wyłącznie na komórkach i szczurach.

Mechanistycznie i przez analogię z androgenami można oczekiwać drażliwości, zaburzeń snu i — najbardziej przewidywalnie — obniżenia nastroju po odstawieniu z powodu tłumienia własnego testosteronu.

Samodzielne relacje użytkowników mają niską wartość ze względu na nieznany skład produktów i efekt oczekiwania.

Redakcja poleca również nasze materiały o andarynie (S4) i psychice, o porównaniu ryzyka testolonu i sterydów oraz o historii opracowania RAD-140.

Bibliografia

1. Jayaraman A, Christensen A, Moser VA, et al. Selective androgen receptor modulator RAD140 is neuroprotective in cultured neurons and kainate-lesioned male rats. Endocrinology. 2014;155(4):1398–1406.
2. LoRusso P, Hamilton E, Ma C, et al. A first-in-human phase 1 study of a novel selective androgen receptor modulator (SARM), RAD140, in ER+/HER2- metastatic breast cancer. Clin Breast Cancer. 2022;22(1):67–77.
3. Pope HG Jr, Kouri EM, Hudson JI. Effects of supraphysiologic doses of testosterone on mood and aggression in normal men: a randomized controlled trial. Arch Gen Psychiatry. 2000;57(2):133–140.
4. Pope HG Jr, Wood RI, Rogol A, et al. Adverse health consequences of performance-enhancing drugs: an Endocrine Society scientific statement. Endocr Rev. 2014;35(3):341–375.
5. Kanayama G, Pope HG Jr. History and epidemiology of anabolic androgens in athletes and non-athletes. Mol Cell Endocrinol. 2018;464:4–13.
6. Basaria S, Collins L, Dillon EL, et al. The safety, pharmacokinetics, and effects of LGD-4033, a novel nonsteroidal oral, selective androgen receptor modulator, in healthy young men. J Gerontol A Biol Sci Med Sci. 2013;68(1):87–95.